Zaradna bezradność

Nie mam pojęcia na czym polega fenomen automatycznej bezradności w towarzystwie mężczyzny. Jestem dość samodzielna, żeby nie powiedzieć - chłopska. Umiem wiercić, tapetować, malować, wbijać gwoździe, skręcać meble i odczuwam z tego powodu lekką dumę, że raczej nie zginę z powodu niezaradności.

Najbardziej biegła jestem oczywiście w kompach. Naturalnie, nie potrafię rozkręcić laptopa i go sobie naprawić, ani nie jestem w stanie zdiagnozować dlaczego działają mi wszystkie polskie znaki prócz małego "ć" i "ę". Ale gdy w pobliżu jest jakiś facet, nie potrafię nagle zrobić nic. Zainstalować sterownika, poprawić rozdzielczości, zrobić sobie reinstalki.

Dzisiaj złapałam się na tym, że w biurze pomagam robić małe grafiki, udzielam rad dotyczących Photoshopa, rozkminiam działanie różnych programów, czasem komuś coś wytłumaczę, a HTML znam z małą pomocą na wyrywki. Wiem masę rzeczy, których z założenia, jako dziewczyna wiedzieć nie koniecznie powinnam.

Zastanawiam się czy jest jakiś obszar w mózgu odpowiedzialny za celowe ukrywanie nadmiaru informacji, gdy w pobliżu wyczuwam bardzo ładne męskie feromony. W sumie, dobrze, że istnieje. W końcu nie muszę wszystkiego wiedzieć.